Agfacommando
English: Agfa-Commando

  • agfa kamerawerke of agfacommando
    agfacommando (duitsland)
    agfacommando
    ingebruikname 12 september 1944
    bevrijding 30 april 1945
    locatie münchen-giesing
    verantwoordelijk land nazi-duitsland
    coördinaten 48° 6′ nb, 11° 36′ ol
    beheerder ss
    gevangenen vrouwen, voornamelijk uit polen, nederland en slovenië

    het agfacommando was een buitencommando van concentratiekamp dachau, dat in de periode 1944-45 door nazi-duitsland gebruikt werd voor de productie van wapenonderdelen. gemiddeld waren in het kamp ruim vijfhonderd vrouwen geïnterneerd.[1] zij verrichtten dwangarbeid in de fabriek van agfa kamerawerke (indertijd een onderdeel van ig farben) in münchen-giesing, een voorstad van münchen op ongeveer 23 kilometer van dachau. de fabriek richtte de productie vanaf 1941 geheel op de behoeften van de wehrmacht en er werd een groeiend aantal dwangarbeiders ingezet, onder wie een groot aantal politieke gevangenen.[2]

    de gevangenen assembleerden ontstekingen voor granaten die werden ingezet door het duitse luchtafweergeschut, en onderdelen voor v1- en v2-raketten. in januari 1945 staakte een deel van de gevangenen als reactie op de schaarste aan eten, wat in de concentratiekampen een unieke daad van verzet was. de productie van de fabriek werd op 23 april 1945 stilgelegd en de gevangenen werden geëvacueerd. het kamp werd op 30 april bevrijd door het amerikaanse leger.

  • buitencommando
  • indeling van het kamp
  • de gevangenen
  • leven in het kamp
  • sabotage
  • staking
  • bevrijding
  • processen
  • sluiting van agfa kamerawerke
  • herdenking

Agfa Kamerawerke of Agfacommando
Agfacommando (Duitsland)
Agfacommando
Ingebruikname 12 september 1944
Bevrijding 30 april 1945
Locatie München-Giesing
Verantwoordelijk land Nazi-Duitsland
Coördinaten 48° 6′ NB, 11° 36′ OL
Beheerder SS
Gevangenen Vrouwen, voornamelijk uit Polen, Nederland en Slovenië

Het Agfacommando was een buitencommando van concentratiekamp Dachau, dat in de periode 1944-45 door Nazi-Duitsland gebruikt werd voor de productie van wapenonderdelen. Gemiddeld waren in het kamp ruim vijfhonderd vrouwen geïnterneerd.[1] Zij verrichtten dwangarbeid in de fabriek van Agfa Kamerawerke (indertijd een onderdeel van IG Farben) in München-Giesing, een voorstad van München op ongeveer 23 kilometer van Dachau. De fabriek richtte de productie vanaf 1941 geheel op de behoeften van de Wehrmacht en er werd een groeiend aantal dwangarbeiders ingezet, onder wie een groot aantal politieke gevangenen.[2]

De gevangenen assembleerden ontstekingen voor granaten die werden ingezet door het Duitse luchtafweergeschut, en onderdelen voor V1- en V2-raketten. In januari 1945 staakte een deel van de gevangenen als reactie op de schaarste aan eten, wat in de concentratiekampen een unieke daad van verzet was. De productie van de fabriek werd op 23 april 1945 stilgelegd en de gevangenen werden geëvacueerd. Het kamp werd op 30 april bevrijd door het Amerikaanse leger.