Alfredo Di Stéfano

  • alfredo di stéfano
    di stéfano met argentinië in 1947
    di stéfano met argentinië in 1947
    persoonlijke informatie
    volledige naam alfredo stéfano di stéfano laulhé
    bijnaam la saeta rubia (de blonde pijl)
    el aleman (de duitser)
    geboortedatum 4 juli 1926
    geboorteplaats buenos aires, argentinië
    overlijdensdatum 7 juli 2014
    overlijdensplaats madrid, spanje
    lengte 178 cm
    positie aanvaller
    senioren
    seizoen club w 0(g)
    1945–1949
    1946
    1949–1953
    1953–1964
    1964–1966
    vlag van argentinië river plate
    vlag van argentinië huracán (huur)
    vlag van colombia millonarios
    vlag van spanje (1945-1977) real madrid
    vlag van spanje (1945-1977) español
    66 0(49)
    25 0(10)
    102 0(90)
    282 (216)
    47 0(11)
    interlands
    1947
    1949–1950
    1957–1961
    vlag van argentinië argentinië
    vlag van colombia colombia
    vlag van spanje (1945-1977) spanje
    6 00(6)
    4 00(1)
    31 0(23)
    getrainde clubs
    1967–1968
    1968–1969
    1970–1974
    1974
    1975–1976
    1976–1977
    1979–1980
    1981–1982
    1982–1984
    1985
    1986–1988
    1990–1991
    vlag van spanje (1945-1977) elche
    vlag van argentinië boca juniors
    vlag van spanje (1945-1977) valencia
    vlag van portugal sporting lissabon
    vlag van spanje (1945-1977) rayo vallecano
    vlag van spanje (1945-1977) castellón
    vlag van spanje (1977-1981) valencia
    vlag van argentinië river plate
    vlag van spanje real madrid
    vlag van argentinië boca juniors
    vlag van spanje valencia
    vlag van spanje real madrid
    portaal  portaalicoon   voetbal

    alfredo stéfano di stéfano laulhé (buenos aires, 4 juli 1926madrid, 7 juli 2014) was een argentijns profvoetballer en voetbalcoach die in 1956 de spaanse nationaliteit aannam. hij droeg de bijnaam la saeta rubia (de blonde pijl) vanwege zijn snelheid en blonde haar, dat opviel in het voornamelijk donkerharige argentinië.

    di stéfano wordt wereldwijd erkend als een van de beste voetballers aller tijden en is opgenomen in diverse wereldelftallen van de 20e eeuw.[1][2] als centrumspits werd hij vooral geroemd vanwege zijn trefzekerheid, veelzijdigheid, autoriteit en vermogen om het gehele veldspel te dicteren. di stéfano leidde het dominante real madrid van de jaren 1950 naar de eindzege in de eerste vijf edities van de europacup i en was in iedere finale trefzeker. naast de vele prijzen met real madrid won hij ook diverse persoonlijke titels, waaronder vijfmaal de trofeo pichichi voor de topscorer van spanje. de grootste waardering ontving di stéfano in 1957 en 1959 toen france football hem tweemaal uitriep tot europees voetballer van het jaar. in 2017 werd hij door de fans van real madrid verkozen tot de beste speler die ooit voor de club had gespeeld en versloeg daarmee cristiano ronaldo.[3]

    di stéfano vertegenwoordigde drie landen als international. hij begon bij zijn geboorteland argentinië waarmee hij in 1947 de copa américa won. na zijn transfer naar millonarios speelde hij vier interlands voor het colombiaanse elftal, maar deze werden nooit officieel erkend door de fifa. in 1956 wisselde di stéfano voor de laatste keer van voetbalnationaliteit en kwam hij alleen nog uit voor spanje. ondanks de vele nationale shirts die hij droeg en successen die hij had op clubniveau, schitterde di stéfano nooit op een wk voetbal.

    na een 22-jarige carrière als voetballer legde di stéfano zich vanaf 1967 toe op het trainerschap. de successen uit zijn dagen als speler wist hij daarbij niet te evenaren. di stéfano is wel de enige trainer die een argentijnse titel won met zowel boca juniors als river plate. daarnaast bezorgde hij valencia een spaanse titel en de europacup ii. als coach van real madrid won hij gedurende twee termijnen alleen de spaanse supercup. in 2000 werd di stéfano vanwege zijn verdiensten benoemd tot erevoorzitter van real madrid. deze functie vervulde hij tot aan zijn overlijden in 2014.

  • privéleven
  • betekenis en invloed
  • spelerscarrière
  • interlandcarrière
  • andere elftallen
  • trainerscarrière
  • erevoorzitter real madrid
  • erelijst
  • filmografie
  • zie ook

Alfredo Di Stéfano
Di Stéfano met Argentinië in 1947
Di Stéfano met Argentinië in 1947
Persoonlijke informatie
Volledige naam Alfredo Stéfano Di Stéfano Laulhé
Bijnaam La Saeta Rubia (De Blonde Pijl)
El Aleman (De Duitser)
Geboortedatum 4 juli 1926
Geboorteplaats Buenos Aires, Argentinië
Overlijdensdatum 7 juli 2014
Overlijdensplaats Madrid, Spanje
Lengte 178 cm
Positie Aanvaller
Senioren
Seizoen Club W 0(G)
1945–1949
1946
1949–1953
1953–1964
1964–1966
Vlag van Argentinië River Plate
Vlag van Argentinië Huracán (huur)
Vlag van Colombia Millonarios
Vlag van Spanje (1945-1977) Real Madrid
Vlag van Spanje (1945-1977) Español
66 0(49)
25 0(10)
102 0(90)
282 (216)
47 0(11)
Interlands
1947
1949–1950
1957–1961
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Colombia Colombia
Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje
6 00(6)
4 00(1)
31 0(23)
Getrainde clubs
1967–1968
1968–1969
1970–1974
1974
1975–1976
1976–1977
1979–1980
1981–1982
1982–1984
1985
1986–1988
1990–1991
Vlag van Spanje (1945-1977) Elche
Vlag van Argentinië Boca Juniors
Vlag van Spanje (1945-1977) Valencia
Vlag van Portugal Sporting Lissabon
Vlag van Spanje (1945-1977) Rayo Vallecano
Vlag van Spanje (1945-1977) Castellón
Vlag van Spanje (1977-1981) Valencia
Vlag van Argentinië River Plate
Vlag van Spanje Real Madrid
Vlag van Argentinië Boca Juniors
Vlag van Spanje Valencia
Vlag van Spanje Real Madrid
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Alfredo Stéfano Di Stéfano Laulhé (Buenos Aires, 4 juli 1926Madrid, 7 juli 2014) was een Argentijns profvoetballer en voetbalcoach die in 1956 de Spaanse nationaliteit aannam. Hij droeg de bijnaam La Saeta Rubia (De Blonde Pijl) vanwege zijn snelheid en blonde haar, dat opviel in het voornamelijk donkerharige Argentinië.

Di Stéfano wordt wereldwijd erkend als een van de beste voetballers aller tijden en is opgenomen in diverse wereldelftallen van de 20e eeuw.[1][2] Als centrumspits werd hij vooral geroemd vanwege zijn trefzekerheid, veelzijdigheid, autoriteit en vermogen om het gehele veldspel te dicteren. Di Stéfano leidde het dominante Real Madrid van de jaren 1950 naar de eindzege in de eerste vijf edities van de Europacup I en was in iedere finale trefzeker. Naast de vele prijzen met Real Madrid won hij ook diverse persoonlijke titels, waaronder vijfmaal de Trofeo Pichichi voor de topscorer van Spanje. De grootste waardering ontving Di Stéfano in 1957 en 1959 toen France Football hem tweemaal uitriep tot Europees voetballer van het jaar. In 2017 werd hij door de fans van Real Madrid verkozen tot de beste speler die ooit voor de club had gespeeld en versloeg daarmee Cristiano Ronaldo.[3]

Di Stéfano vertegenwoordigde drie landen als international. Hij begon bij zijn geboorteland Argentinië waarmee hij in 1947 de Copa América won. Na zijn transfer naar Millonarios speelde hij vier interlands voor het Colombiaanse elftal, maar deze werden nooit officieel erkend door de FIFA. In 1956 wisselde Di Stéfano voor de laatste keer van voetbalnationaliteit en kwam hij alleen nog uit voor Spanje. Ondanks de vele nationale shirts die hij droeg en successen die hij had op clubniveau, schitterde Di Stéfano nooit op een WK voetbal.

Na een 22-jarige carrière als voetballer legde Di Stéfano zich vanaf 1967 toe op het trainerschap. De successen uit zijn dagen als speler wist hij daarbij niet te evenaren. Di Stéfano is wel de enige trainer die een Argentijnse titel won met zowel Boca Juniors als River Plate. Daarnaast bezorgde hij Valencia een Spaanse titel en de Europacup II. Als coach van Real Madrid won hij gedurende twee termijnen alleen de Spaanse Supercup. In 2000 werd Di Stéfano vanwege zijn verdiensten benoemd tot erevoorzitter van Real Madrid. Deze functie vervulde hij tot aan zijn overlijden in 2014.