Craniotomie

Een craniotomie is een chirurgische ingreep waarbij een stuk van de schedel tijdelijk wordt verwijderd om zo bij het brein te kunnen. Craniotomieën zijn vaak noodzakelijk voor patiënten met laesies of traumatisch hersenletsel. Daarnaast kan de procedure worden gebruikt om diepe hersenstimulators te implanteren ter behandeling van de ziekte van Parkinson, epilepsie en intentietremor.

De procedure wordt ook gebruikt in de neurowetenschap ten behoeve van het maken van extracellulaire opnames en weergave van de hersenen. Daarnaast wordt het gebruikt voor neurologische manipulaties, zoals elektrische stimulatie en chemische titratie. De procedure wordt verder gebruikt om hersenweefsel te kunnen verwijderen wanneer dit nodig is.

Een craniotomie is niet hetzelfde als een craniëctomie (een procedure waarbij het stuk schedel niet direct wordt teruggeplaatst, zodat de hersenen naar buiten kunnen opzwellen, ter voorkoming van intracraniële druk). Ook schedeltrepanatie verschilt van craniotomie, aangezien daarbij een gat wordt geboord door de schedel tot aan het harde hersenvlies.

Procedure

Diagram van de verschillende elementen van een craniotomie.

De craniotomie wordt normaalgesproken uitgevoerd onder algehele verdoving, maar het is ook mogelijk de operatie uit te voeren met lokale verdoving, terwijl de patiënt wakker is. Meestal brengt de procedure geen groot ongemak met zich mee. Vaak wordt er voorafgaande aan de craniotomie een MRI-scan uitgevoerd, zodat de chirurg een beeld heeft van het hoofd van de patiënt dat hij kan gebruiken ter referentie tijdens de operatie. De grootte van het stuk schedel dat moet worden verwijderd, hangt af van het soort operatie dat wordt uitgevoerd. Het stuk bot wordt vervangen met titanium platen en schroeven of een ander soort bevestiging (draad, hechting, etc.).