Leukotrieen

(1)LTA4
Leukotriene A4.svg
Leukotriënen[1] (enkelvoud leukotrieen) zijn lipides met een hormoon-achtige functie, zij spelen onder andere een rol in allergieën. De stoffen zijn voor het eerst in 1979 eenduidig beschreven door de Zweedse chemicus Bengt Samuelsson, die ze aantrof in leukocyten, waar ze het eerste deel van hun naam aan danken. Het tweede deel van hun naam is afgeleid van het geconjugeerde triëensysteem dat kenmerkend is voor deze groep verbindingen. In het UV-spectrum van deze stoffen is het absorptiespectrum van dit triëensysteem duidelijk aanwezig. De toevoeging "4" wijst op het totaal aantal dubbele bindingen. Leukotriënen zijn ook beschreven met 3 of 5 dubbele bindingen.[2] Biochemisch worden de stoffen tot de eicosanoïdes gerekend, derivaten van arachidonzuur, dat wel al de vier onverzadigingen bevat, maar nog niet de conjugatie.De structuurformule hiernaast is die van . Opvallend zijn de vier dubbele bindingen, waarvan er drie geconjugeerd zijn, een algemeen kenmerk van de leukotriënen. LTA4 wordt enzymatische in de andere LT's omgezet. Leukotriënen worden als signaalmoleculen zowel intracellulair (autocriene signalering) als intercellulair (paracriene signalering) ingezet. Zij vervullen dan een rol in de regeling van immuunreacties. Het vrijmaken van leukotriënen door cellen gaat doorgaans gepaard met gelijktijdige afgifte van histamine.