Keizersnede | redenen voor een keizersnede

Redenen voor een keizersnede

Soms heeft de indicatie (reden) voor een keizersnede vooral met de moeder te maken, bijvoorbeeld als de moeder een abnormale anatomie van het kleine bekken heeft zodat er geen ruimte is om het kind door te laten. Soms is het kind in acuut ernstig gevaar (foetale nood) bij bijvoorbeeld een placentaloslating of een uitgezakte navelstreng. De keizersnede is dan de enige kans om het kind te redden. Minder zwaarwegende redenen kunnen b.v. zijn:

  • mislukte kunstverlossing (vacu├╝mextractie of tangverlossing);
  • meerdere keizersnedes, waardoor de baarmoeder door het al bestaande litteken verzwakt is, een enkele eerdere keizersnede is in principe geen indicatie voor een nieuwe keizersnede;
  • wanverhouding, een relatieve disproportie tussen de grootte van het baringskanaal en die van het kind;
  • infectie van het baringskanaal met een voor het kind gevaarlijk virus (HIV);
  • stuitligging van de baby, of een andere ongunstige ligging die bij natuurlijke geboorte een verhoogd risico meebrengt of deze onmogelijk maakt;
  • meerlingzwangerschappen met ongunstige ligging;
  • een totaal perineumruptuur bij een eerdere geboorte, waarna een slechte wondgenezing of fecale incontinentie waarvoor uitgebreide chirurgie nodig was.

In ieder geval moet weer de afweging gemaakt worden of een vaginale bevalling mogelijk dan wel wenselijk is; het "primair een vaginale bevalling, tenzij" principe. In ervaren handen is een keizersnede veilig en valt in de bovenstaande indicaties een keizersnede te prevaleren. In veel landen bestaat de neiging veel sneller tot een keizersnede te besluiten; in de VS hier en daar zelfs al tientallen procenten. In Nederland ca. 1 op 15-20 geboorten en stijgend.

In een levensbedreigend spoedgeval kan een keizersnede zeer snel worden uitgevoerd: wanneer men eenmaal begint is de geboorte van het kind een kwestie van enkele minuten. Als er meer tijd is werkt men liever wat zorgvuldiger en zal het kind na ca. 15 minuten geboren zijn. Het wordt na de geboorte overgenomen door een kinderarts die de vitale functies controleert en het kind zo nodig stabiliseert en reanimeert. Het sluiten van de wond duurt langer dan het openmaken. Vaak mag de vader in de operatiekamer aanwezig zijn totdat het kind geboren is.

Gedwongen keizersnede

Als er een medische noodzaak is voor een keizersnede maar de moeder weigert, dan mogen artsen (in Nederland) niets doen, zelfs niet indien dat tot de dood van de baby zou leiden. In januari 2016 pleitten twee artsen van het Erasmus MC en twee rechters er in het vakblad Medisch Contact voor om zwangere vrouwen in zo'n geval te kunnen dwingen tot een keizersnede. Zulks door tussenkomst van een voorzieningenrechter die in zo'n geval met spoed naar de verloskamer zou moeten komen; die de argumenten zou moeten aanhoren en ter plekke een besluit zou moeten nemen. In spoedgevallen zou de arts tot een operatie moeten kunnen overgaan die daarna met terugwerkende kracht door een rechter kan worden gehonoreerd.[1]