Krokodilachtigen | bescherming en behoud
English: Crocodilia

Bescherming en behoud

De Filipijnse krokodil (hier een juveniel), de gaviaal, de Chinese alligator, de Orinocokrokodil en de Siamese krokodil zijn de sterkst bedreigde soorten krokodilachtigen, deze vijf soorten staan te boek als ernstig bedreigd. Acht soorten zijn bedreigd, kwetsbaar of van bescherming afhankelijk en tien soorten zijn uit de gevarenzone

Alle krokodilachtigen worden beschermd door de Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora, afgekort CITES. Soorten die zeer zeldzaam of bedreigd zijn, staan in CITES Bijlage I, deze soorten mogen niet meer worden uitgevoerd. Alle andere soorten staan in CITES Bijlage II, en mogen alleen met een vergunning worden uitgevoerd. Er wordt soms gedacht dat hybriden (kruisingen tussen soorten) zijn vrijgesteld, maar dit is onjuist; alle hybriden vallen onder Bijlage I.

Tegenwoordig is krokodillenleer afkomstig van krokodillenfarms, fabrikanten die het leer verder verwerken, hebben een grote voorkeur voor huiden die afkomstig zijn van de legale leerindustrie, niet alleen vanwege de ecologische of juridische aspecten, maar ook door de gecertificeerde kwaliteit. In 1994 werd in de Amerikaanse staat Florida meer dan 200 ton vlees en bijna 60.000 huiden legaal verkregen uit gereguleerde vangst en kwekerijen. De farms zijn echter niet meer afhankelijk van de verkoop van krokodillenleer, ze zijn ook een trekpleister voor het toerisme. Een nieuwe trend in met name het zuiden van de Verenigde Staten is de 'krokodillenranch', waarbij eieren en juvenielen in het wild worden geraapt en deze in gevangenschap worden grootgebracht. De sterfte onder de jonge krokodillen in de natuur is altijd zeer hoog, maar de eieren en jongen kunnen in gevangenschap relatief eenvoudig worden grootgebracht. De kweek van krokodilachtigen is economisch interessant doordat van de geraapte jongen en eieren slechts een klein deel hoeft te worden uitgezet en dus een groot aantal beschikbaar blijft om voor de commercie op te kweken terwijl de natuurlijke populaties voldoende worden aangesterkt. De huid en het vlees van in een farm geslachte dieren wordt gecontroleerd op de markt gebracht. Hierdoor daalt de prijs en levert stroperij minder geld op. Voorbeelden van vleesproducten zijn reuzel gewonnen uit alligatorvet en de gatorburger, een hamburger gemaakt van alligatorvlees.